حال ميکنين وبلاگو؟ چه احساس خوبی دارم وقتی نگاش ميکنم انگار دارم تو آسمونا و رو ابرا مينويسم! چه رمانتيک! اصلا انگار امروز تبديل به يه پروانه شدم! اگه دوستام اينجا بودن حتما ميگفتن آخه يه چيزی بگو که به قيافت بياد! آخه اونا که نميدونن من چه روحيه لطيف و رمانتيک و پروانه ای دارم! آخه اونا که نميدونن من پشت اين ستاره فلزی قلبی از طلا دارم! (اين جمله رو يادتون مياد؟ مال يه کارتونی بود!) اصلا ميدونين هيچ کس قدر اين روح لطيف و حساس منو نميدونه!
حالا از جفای روزگار که بگذريم ميرسيم به طراحی قالب جديد! البته کاملا واضح و مبرهن است که من عقلم به اين جور کارا قد نميده! اين طراحی توپ رو هم مديون آقا اميد هستم
اين اقا اميد يه دفعه از دهنش پريد که اگه خواستی يه تغيراتی تو وبلاگت بدی کمکت ميکنم! منم به خوبی از اين جمله سواستفاده کردم! خلاصه اين که زحمت اين کار افتاد گردن ايشون و شرمندگيش موند واسه ما که حالا چه جوری جبران کنيم!
به هر حال اين پست يه جورايی تشکر نامه و خجالت نامه و از اين صوبتا بود!
شما هم اگه عاقل باشيد متوجه ميشيد که به من هيچ وقت نبايد تعارف بزنيد!
راستی اگه به وبلاگم حسوديتون ميشه بزودی خواهيد ترکيد!