امروز ميخوام يه پست فرهنگی بذارم! يعنی يه جورايی به رسالت وبلاگ نويسی خودم عمل کنم و به جای نوشتن خاطره و اين جور چيزا ۴ تا دونه کلمه ياد بچه های مردم بدم! .

بچه ها جون! امروز ميخوام يه جمله يادتون بدم که تو زندگی خيلی به دردتون ميخوره! خلاصه که خير و دنيا و اخرتتون تو اين جمله نهفته ست!  اين جمله چند منظوره ست و کاربرد های فراوانی ميتوان برای آن يافت کرد که من به چند تاش اشاره ميکنم :

۱. با استفاده از اين جمله مصرف گوشت برادر مرده تون به ميزان قابل توجهی کاهش پيدا ميکنه! به زبان ساده تر يعنی اين که ديگه غيبت کسی رو نميکنين ولو بسيار لذت بخش باشد!

۲. اگه روزی ؛ روزگاری ؛ يکی از خلايق خدا در حقتون نامردی کرد ؛ يا پشت سرتون حرف زد و بعدش به گوش شما رسيد ؛ يا يه جوری در حضور خودتون و ديگران کنفتون کرد يا ؛ ... يا ... يا ... يا هر مدل از اين جور کارا که حرص آدم رو در مياره و حالتون رو ميکنه تو قوطی ؛ با گفتن اين جمله به خودتون ديگه حرص نميخورين و الکی خودتون رو ناراحت نميکنين .

۳. با استفاده از اين جمله خيلی به خود باوری ميرسين! و اعتماد به نفستون اين قدر زياد ميشه که ميچسبين به سقف آسمون!

و تو دانی که آن جمله چيست؟!  در رمان گتسبی بزرگ آورده اند که :

هر وقت خواستی بدی های کسی رو بگی ؛

يادت باشه که :

همه مردم دنيا خوبی های تو رو ندارن!!!

حالا از همين امروز هر وقت خواستين پشت سر کسی صفحه بزارين و غيبتش رو بکنين ؛ يا هر وقت خواستين از دست بقیه به خاطر بدی ها و نامردی هايی که در حقتون کردن حرص بخورين اين جمله رو بگين و تاثيرش رو ببينين!

پ.ن : شب های قدر نزديکه ... وقتی دارين دعا ميکنين ما رو هم فراموش نکنين