سلام. واسه اين سلام ميکنم که يه عالمه وقته از وبلاگ و وبلاگ نويسی دور بودم... ولی الان برگشتم!  تو اين مدت يه عالمه اتفاق عجيب و غريب افتاد که دوست دارم واستون تعريف کنم

درس مکانيک آماری که فکر ميکردم ميفتم و داشتم به خاطرش خودمو از هستی ساقط ميکردم بالاخره پاس شدم! البته خودم که پاس نشدم. خودم شده بودم ۸.۵ . بالاخره به هر مصيبتی که بود از استاد محترم ۱.۵ نمره گرفتم. دو هفته تموم عين يويو بين خونمون و دانشکده در حال نوسان بودم! يا استاد رو پيدا نميکردم يا بعد از اين که من ميرفتم اون ميومد! هر وقت هم که می ديدمش يه جواب درست و حسابی بهم نميداد. نه ميگفت پاسم ميکنه نه ميگفت پاسم نمی کنه فقط ميگفت حالا برو بعدا بيا! بعدا پيدا کردن استاد هم که مصيبتی بود که مرثيه شو اون بالا خوندم!اين استاد ترم های پيش خيلی خوب نمره ميداده و هر کس که پيشش ميرفته دست خالی بر نميگشته! اما از شانس ما اين دفه می خواسته نشون بده که از اين خبرا هم نيست و اونم ميتونه استاد پرجذبه ای باشه و به اين مفتيا به دانشجو جماعت نمره نده. اما مثل اين که آخر سر به اين نتيجه رسيده که بهتره يکی از مردان نيک روزگار باقی بمونه و همين جوری از خودش نمره افشانی کنه!  بنابراين نه تنها من؛ بلکه تمام کسانی که به خاطر بالا رفتم معدل يا از اين سوسول بازيا که دوست دارن نمره شون بالا بشه پيش استاد رفته بودن در نهايت دست پر برگشتن.البته هيچ کدوم از اون افراد مثل من تو اين دو هفته از استرس و فشار روحی صد بار نمردن و زنده نشدن! چون من هم فارغ التحصيل بودم و هم افتاده بودم ؛ شرايطی که هيچ کدوم نداشتن ...

بگذريم! بالاخره بعد از چهار سال بايد بساط حسن کچل رو جمع کنيم و از دانشکده نقلی و گوگور مگور خواجه نصير هجرت کنيم! تازه بانگ جرس هم داره مياد!!

بعد از حذف شدن دانشکده (که من و دوستام رو به هم ديگه لينک کرده بود ) به دست سرنوشت ما بايد مثل پودر تو هوا پراکنده و گم بشيم  ديگه نميتونيم هر روز هم ديگه رو ببينيم و از سر و کول هم بالا بريم! مخصوصا من و نجی که چهار سال از مخ بهم چسبيده بوديم الان بايد از هم جدا بشيم . حالا من چی کار کنم؟! از قديم گفتن ترک نجی کاريزماتيک نفرت انگيز موجب مرض است!

ديگه اين که تصميم گرفتم واسه ارشد برم مهندسی سيستم شرکت کنم. رشته ای که ظرفيت کمی داره و شرکت کننده هاش اين قدر زياده که تعدادشون سر به جهنم ميزنه! ولی من تصميم گرفتم که اين خريت رو انجام بدم و از همه مهمتر قبول بشم! تصميم جالبيه مگه نه؟!