روانی

یادمه چند سال پیش یه آمار غیر رسمی شنیده بودم در مورد اینکه از هر 4 ایرانی یک نفر بیماری روانی داره! وقتی برای بار اول این آمار رو می شنویم احساس می کنیم که خیلی اغراق شده. اما واقعا اینجوریه؟!

بیماری روانی فقط اونی نیست که فرد بیمار رو با زنجیر ببندن یا توی تیمارستان بستری کنن. خیلی از رفتارهای هیجانی و غلط و اغراق شده می تونن مصداق بیماری روانی باشند و فرد بیمار باید توسط مشاور مورد درمان قرار بگیره.مثلا به نظر شما کسی که خیلی وسواسیه یا خیلی دروغگوئه یا شکاکه، بیمار روانی نیست؟

اگه در سطح جامعه باشید می بینید که این دست آدمها دور و برمون کم نیستن و حضور پررنگ اونا باعث مریض شدن آدمای اطرافشون هم میشه.

حالا از بد حادثه، یکی از این بیمارهای روانی حاد شده مدیر قسمت ما. بنده خدا کلی رفتار عجیب و غریب ریز و درشت داره. و از همه بدتر، توهم داره! توهم اینکه همش مدیرعامل باهاش در ارتباطه و مسائل و درد دل هاش رو براش می گه. (بیمارانی رو تصور کنید که به بقیه می گن با رئیس جمهور و ... در ارتباطند! این هم از همون دسته است. منتها از نوع اداری!) شاید باورتون نشه اما اینقدر توهماتش پر رنگ و پرتعداده که هروقت با من حرف می زنه احساس می کنم داره هذیون می گه! جالب اینجاست که ما رو هم به انجام کارهای عجیب و غریب وا می داره. فکر کنم در زمان مدت انتصاب ایشون ما هم به یه بیماری روانی مبتلا بشیم!

/ 0 نظر / 55 بازدید